Człowiek w pradziejach

obowiązkowe

w sali

Zajęcia składają się z trzech paneli tematycznych, których celem jest ogólne zaznajomienie studentów z szeroko pojętą problematyką archeologii pradziejowej. Tematyka konwersatorium obejmuje zagadnienia związane z rozwojem człowieka i jego kultury w epoce kamienia, brązu i wczesnej epoce żelaza.

Zajęcia składają się z trzech paneli tematycznych dotyczący kolejnych okresów w dziejach człowieka, prowadzonych przez specjalistów od danego zagadnienia. Celem konwersatorium jest ogólne zaznajomienie studentów z szeroko pojętą problematyką archeologii pradziejowej. W ramach poszczególnych paneli poruszane są następujące zagadnienia:

I. Paleolit i mezolit:

1. Periodyzacja dziejów.

2. Od Australopiteka do Homo erectus.

3. Co to znaczy być człowiekiem?

4. Osadnictwo oraz podstawy gospodarki w górnym paleolicie i mezolicie.

5. Rozwój zachowań symbolicznych i duchowych w górnym paleolicie i mezolicie.

II. Neolit:

1. Neolit – rewolucja czy konieczność?

2. Od łowcy do rolnika - przyczyny rozwoju gospodarki wytwórczej.

3. Kultura materialna neolitu – główne jednostki taksonomiczne w neolicie Bliskiego Wschodu i Europy.

4. Dyfuzja neolityzacji.

III. Epoka brązu i wczesna epoka żelaza:

1. Epoka brązu – podstawy podziału chronologicznego i kulturowego.

2. Początki epoki brązu w Europie Środkowej.

3. Kultura materialna epoki brązu - główne jednostki taksonomiczne w Europie Środkowej.

4. Wielka zmiana – ziemie polskie w dobie rozwoju kultur pól popielnicowych.

5. Wczesna epoka żelaza.

Kozłowski J. K., 2005, Świat przed rewolucją neolityczną. Wielka historia świata. Tom 1, Kraków.

Kaczanowski P., Kozłowski J. K., 1998, Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.), t. 1, Kraków.

Śliwa J., red., 2005. Wielka Historia Świata, t. 2. Stary i Nowy Świat. Od „rewolucji” neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego. Kraków.

Lewin R., 2002, Wprowadzenie do ewolucji człowieka, Warszawa

Kozłowski J. K., 1999, Prehistoria. Encyklopedia Historyczna Świata. Tom 1, Kraków.

Urbańczyk P. (ed.) The Past Societies. Polish Land from the first evidence of human presence to the Early Middle Ages.

Vol. 1. 500000 – 5500 BC, Jacek Kabaciński ed.

Vol. 2. 5500 – 2000 BC, Piotr Włodarczak ed.

Vol. 3. 2000 – 500 BC, Urszula Bugaj ed.

Wiedza: absolwent zna i rozumie

w zaawansowanym stopniu zagadnienia szczegółowe dotyczące badań archeologicznych obejmujących epokę kamienia, brązu i wczesną epokę żelaza w Europie (K_W02)

w zaawansowanym stopniu miejsce archeologii pradziejowej we współczesnym świecie, jej znaczenie dla badania i ochrony dziedzictwa kulturowego na poziomie lokalnym, krajowym i światowym (K_W03)

w zaawansowanym stopniu rozwój kultur pradziejowych epoki kamienia, brązu i wczesnej epoki żelaza na obszarze Europy (K_W04)

w zaawansowanym stopniu metody badań fizyko-chemicznych, geomorfologicznych, archeozoologicznych, antropologicznych i paleobotanicznych wykorzystywanych w analizie źródeł archeologicznych związanych z rozwojem kultur pradziejowych epoki kamienia, brązu i wczesnej epoki żelaza (K_W05)

Umiejętności: absolwent potrafi

komunikować się z użyciem specjalistycznych pojęć i terminologii stosowanej w archeologii pradziejowej (K_U05)

Kompetencje społeczne: absolwent jest gotów do

krytycznej oceny posiadanej wiedzy w zakresie archeologii pradziejowej oraz treści dotyczących badań archeologicznych i historii materialnej społeczeństw pradziejowych

(K_K01)

Zajęcia są obowiązkowe, a obecność na nich jest warunkiem dopuszczenia do zaliczenia. Dopuszczalne są maksymalnie dwie nieobecności nieusprawiedliwione w semestrze. Osoby, które nie wykażą się wymaganą frekwencją nie będą klasyfikowane.

Podstawą zaliczenia jest kolokwium pisemne w sesji egzaminacyjnej zimowej, obejmujące wiedzę teoretyczną z całości omawianego materiału. Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie min. 60% pozytywnych odpowiedzi.