Kobieta romantyzmu

obowiązkowe

w sali

Konwersatorium stanowi szansę praktycznego zastosowania przez studentów wiedzy z zakresu teorii literatury i płci kulturowej. Nie mniejsze znaczenie będzie mieć odtwarzanie założeń filozoficznych i estetycznych epoki oraz opis poetyk, jakie złożyły się na romantyczny wizerunek kobiety. Wszystkie te dążenia kumulować będzie cel poznania złożoności historycznego miejsca kobiety w epoce Mickiewicza tudzież artystycznych form przejawiania się kobiety jako bohatera literackiego.

Konwersatorium ma za zadanie:

- przekazać usystematyzowaną wiedzę na temat filozoficznych, estetycznych, obyczajowych, religijnych i psychologicznych kontekstów dzieł artystycznych romantyzmu ze względu na postać kobiety,

- wzmagać wrażliwość humanistyczną w zakresie „gender studies”.

Swoistość piśmiennictwa początku XIX w. będzie sytuowana w kontekście „genderowego” nacechowania manifestów romantyzmu oraz arcydzieł literackich, a również malarskich epoki w nawiązaniu do idei kobiety „puchu marnego”. Całość zamknie refleksja nad przydatnością „gender studies”, feminizmu i dekonstrukcjonizmu w oglądzie zjawisk światopoglądowych i artystycznych XIX wieku.

-Byron G., Wybór dzieł, t. 1-3, Warszawa 1986.

-Ciało i tekst. Feminizm w literaturoznawstwie, red. A. Nasiłowska, Warszawa 2001.

-Chołuj B., Różnica między „womens studies” a „gender studies”, w:

Lektury inności, red. M. Dąbrowski, Warszawa 2007

-Czeczot K., Płeć paradygmatu romantycznego, w: Lektury płci, red. M. Dabrowski, Warszawa 2008.

Dąbrowska D. Czas szukania kobiecej podmiotowości – wiek XIX, w: Gender w weekend, Warszawa 2006.

-Dobrzycka I., Kształtowanie się twórczości Byrona. Bohater bajroniczny a zagadnienie narodowe, Wrocław 1963.

-Eco U., Jak napisać pracę dyplomową. Poradnik dla humanistów, Warszawa 2007.

-Eliade M., Mity, sny i misteria, Warszawa 1994.

-Garczyński S., Wacława dzieje, Warszawa 1973.

-Gender w weekend, red. A. Zawiszewska, Warszawa 2006.

-Goszczyński S., Dziennik Sprawy Bożej, oprac. Z. Sudolski, Warszawa 1983.

-Goszczyński S., Zamek kaniowski, oprac. H. Krukowska, Białystok 1994.

-Gotycyzm i groza w kulturze pod red. G. Gazdy, A. Izdebskiej i J. Płuciennika, Łódź 2003.

-Janion M., Kobiety i duch inności, Warszawa 2011.

-Kobieta w literaturze i kulturze, red. D. Mazurek, Lublin 2004.

-Kopaliński W., Słownik symboli, Warszawa 1991.

-Kowalczykowa A., Romantyczni szaleńcy, Warszawa 1997.

-Krasiński Z., Pisma. Wydanie jubileuszowe, t. 1-8, Kraków-Warszawa 1912 (Nie-Boska komedia).

-Lektury płci, red. M. Dąbrowski, Warszawa 2008.

-Lektury inności, red. M. Dąbrowski, Warszawa 2007.

-Malczewski A., Maria, oprac. H. Krukowska, Białystok 1995.

-Manifesty romantyzmu 1790-1830. Anglia, Niemcy, Francja, oprac. A. Kowalczykowa, Warszawa 1995 (W. Wordsworth, przedmowa do drugiego wyd. Ballad lirycznych; S. T. Coleridge, Ogólny charakter literatury i sztuki gotyckiej, O poezji czyli sztuce; Friedrich Schlegel, fragmenty z "Athenaum";

-Makowski S., Romantyzm, Warszawa 1995 i n.,

-Mickiewicz A., Mickiewicz Adam, Dzieła. Wydanie rocznicowe 1798-1998, t. 1-17, Warszawa 1993-2005.

-Norwid C., Pisma wszystkie, oprac. J. W. Gomulicki, t. 1-11, Warszawa 1971-1976 (Trylogia włoska)

-Osiński D., Dandyski tekst o ciele, w: Lektury płci, red. M. Dabrowski, Warszawa 2008.

-Piasecka M., Mistrzowie snu. Mickiewicz-Słowacki-Krasiński, Wrocław 1992.

-Piwińska M., Juliusz Słowacki od duchów, Warszawa 1992.

-Piwińska M., Miłość romantyczna, Kraków 1984.

-Poe Allan E., Opowiadania, oprac. W. Kopaliński, przeł. S. Wyrzykowski, Warszawa 1986, t. 1.

-Postacie i motywy faustyczne w literaturze polskiej pod red. H. Krukowskiej i J. Ławskiego, t. 1-2, Białystok 1991-2001.

-Ruszczyc M., Kobiety fatalne, Warszawa 1999.

-Rzewuski H., Pamiątki Soplicy, oprac. Z. Szweykowski, Wrocław 2004.

-Rzońca W., Premodernizm Norwida – na tle symbolizmu literackiego drugiej połowy XIX wieku, Warszawa 2013 (ujęcie Assunty oraz Marii z Pierścienia Wielkiej Damy).

-Sinko Z., Z zagadnień gotycyzmu europejskiego i jego polskiej recepcji, „Pamiętnik Literacki” 1972 z. 3.

-Słowacki J., Dzieła pod red. J. Krzyżanowskiego, t. 1-14, Wrocław 1952.

-Słownik literatury polskiej XIX wieku, pod red. J. Bachórza i A. Kowalczykowej, Wrocław 1995.

-Słownik terminów literackich pod red. J. Sławińskiego, Wrocław 1989.

-Sudolski Z., Norwid, Warszawa 2003.

-Szaginian M., Goethe, Warszawa 1952.

-Treugutt S., „Beniowski” - kryzys indywidualizmu romantycznego, Warszawa 1964.

-Witkowska A., Towiańczycy, Warszawa 1989 (wątek K. Deybel).

-Zawiszewska A, Kobiety w „Biblii”, w: Gender w weekend, red. taż, Warszawa 2006.

-Zgorzelski Cz., O sztuce poetyckiej Mickiewicza, Warszawa 1976.

-Żmichowska N., Poganka, Kraków 2002.

Student zna i rozumie

– reprezentatywne teksty epoki romantyzmu o nacechowaniu „genderowym” i prefeministycznym (od „Malwiny” M. Czartoryskiej do „Poganki” N. Żmichowskiej);

– reprezentatywne teksty epoki ujmujące ideały antropologiczno-pedagogiczne, jakie określały funkcje społeczno-rodzinne kobiety tamtego czasu (pedagogia K. Tańskiej- Hoffmanowej na tle oświeceniowych ideałów wychowawczych);

– dystynktywne dzieła literackie ujmujące zasady indywidualizmu z ich męską dominacją;

– dystynktywne dzieła literackie epoki z ich dominantą metafizyczno-polityczną oraz specyfiką funkcji niewiasty w planie świata przedstawionego tudzież jego nacechowaniem aksjologicznym (Grażyna, Aldona [Mickiewicz], Laura, Eloe, Elenai [Słowacki] Delfina, Elsinoe [Krasiński], Aspazja [Żmichowska] Assunta [Norwid], Ulana [Kraszewski],

Student potrafi

– odróżniać sentymentalne nacechowanie tekstów preromantyzmu od ich premodernistycznego wydźwięku w latach 50. XIX wieku – dokonywać wglądu w język i cechy stylu nacechowanych „genderowo”pism epoki ;

– rozróżniać tendencje genologiczne epoki – gatunki sprzyjające kreacji kobiety, z uwzględnieniem krytyki literackiej

– opisać przemiany obyczajowo-antropologiczne, jakie umożliwiły pojawienie się tendencji emancypacyjnych (ruchy Wiosny Ludów) w II poł. XIX w.;

– przeprowadzić kwerendę bibliograficzną, jaka umożliwiałaby mu dalsze samodzielne badania z zakresu tytułowego zagadnienia, albo też udział w zespołach badawczych zakresu prefeminizmu polskiego w przyszłości.

Zaliczenie na podstawie:

1. Obecności i przejawianej wiedzy

2. Aktywności dyskusyjnej na zajęciach.

3. Projektu studenckiego (przedstawienia na zajęciach lub na dyżurze wybranego zagadnienie z zakresu problemowego konwersatorium).