Między staropolszczyzną a współczesnością (moduł III)

Podstawowa wiedza z zakresu historii muzyki polskiej XIX w.

w sali

Zajęcia poświęcone są muzyce polskiej XIX wieku i polskim artystom, którzy wnieśli wkład zarówno w kulturę polską, jak i kulturę innych narodów.

Motywem przewodnim konwersatorium będzie twórczość wybitnych artystów polskich, wykonawców i kompozytorów, którzy w okresie zaborów działali w różnych krajach Europy i promowali polską sztukę. Ważne znaczenie w ich dorobku mają charakterystyczne dla polskiej muzyki gatunki i ideowe wątki, zaczerpnięte z polskiej literatury, filozofii, życia społecznego i reprezentujące topos narodowy. Omówione i zaprezentowane zostaną dzieła Józefa Kozłowskiego, Antoniego i Apolinarego Kątskich, Henryka i Józefa Wieniawskich, Wiktora Każyńskiego, Teodora Leszetyckiego, Emila Młynarskiego, Henryka Pachulskiego, Feliksa Blumenfelda, Witolda Maliszewskiego i innych. Zagadnienia te zostaną ukazane na tle szerszej panoramy twórczości muzycznej epoki romantyzmu.

E. Chamczyk, Podbijając muzyczne centrum Europy: paryska dekada Apolinarego Kątskiego (1838-1848), „Muzyka” nr 4 (2018), s. 65-87.

Z. Chechlińska, Historia Muzyki Polskiej, t. V, cz. 1: Romantyzm 1795 – 1850, Warszawa 2013

H. Dorabialska, Polonez przed Chopinem, Warszawa 1938.

S. Dybowski, Słownik pianistów polskich, Warszawa 2003.

J. Mechanisz, Młynarski, Suwałki 1994.

I. Poniatowska, Romantyzm, cz. 2A: Twórczość muzyczna w drugiej połowie XIX wieku, Warszawa 2010

J. W. Reiss, Muzyka i muzycy polscy: Statkowski – Melcer – Młynarski – Stojowski, Łódź 1949.

R. Suchowiejko, Henryk Wieniawski: kompozytor na tle wirtuozowskiej tradycji skrzypcowej XIX wieku, Poznań 2005.

E. Szczepańska-Lange, Emil Młynarski życie i działalność w Warszawie i Wielkiej Brytanii do 1916 roku, Warszawa 2013.

S. Świerzewski, J. I. Kraszewski i polskie życie muzyczne XIX wieku, Kraków 1963.

Lista lektur będzie uzupełniana w trakcie zajęć.

Zajęcia realizowane w formule konwersatoryjnej mają za zadanie nie tylko zaznajomienie studentów z ważnymi zjawiskami polskiej kultury muzycznej XIX wieku, ale także zachęcenie ich do podjęcia w przyszłości badań nad wypełnianiem wciąż licznych białych plam w jej historii i animowania przedsięwzięć mających na celu jej popularyzację.

– obecność;

– aktywny udział w zajęciach, w tym przygotowanie krótkiego referatu na podstawie wskazanej literatury przedmiotu;

– końcowe zaliczenie na ocenę: test pisemny.

W przypadku większej liczby nieobecności wymagane jest opracowanie dodatkowego materiału wskazanego przez prowadzącego (minimum 4 strony znormalizowane, przypisy oraz bibliografia).

-