Podstawy fizyki dla studentów chemii medycznej

obowiązkowe

Na wstępie oczekiwana jest znajomość fizyki na poziomie szkoły średniej oraz matematyki na poziomie kursów oferowanych na Wydziale Chemii dla studentów I roku w semestrze zimowym (w szczególności rachunek wektorowy, pochodne; przydatna podstawowa znajomość rachunku całkowego).

w sali

Głównym celem przedmiotu jest wyposażenie studentów w podstawową wiedzę z dziedziny fizyki, która pozwoli im, jako przyszłym specjalistom, korzystać z jej zasad i praw. Zdobyta w ramach przedmiotu wiedza powinna pomóc w sformułowaniu podstaw myślenia naukowego wśród studentów, w tym: zrozumieniu granic stosowalności pojęć oraz teorii fizycznych; umiejętności oceny stopnia wiarygodności wyników badań teoretycznych i eksperymentalnych; umiejętności planowania eksperymentu fizycznego oraz przetwarzania jego wyników za pomocą aparatu matematycznego.

Wykład trwa 30 godzin lekcyjnych. Tematy poruszane podczas wykładów obejmować będą (w miarę możliwości czasowych):

- Podstawy mechaniki klasycznej: Kinematyka i dynamika punktu materialnego i bryły sztywnej, ruch prostoliniowy, krzywoliniowy, harmoniczny (prosty i złożony), układy odniesienia (inercjalne, nieinercjalne), zasady zachowania (pędu, momentu pędu i energii całkowitej), pojęcia pracy i mocy, rodzaje energii;

- Podstawy elektrodynamiki: ładunek elektryczny, własności pola elektrycznego i magnetycznego, prąd elektryczny, własności magnetyczne materii;

- Podstawy optyki i fizyki fal: fale mechaniczne i elektromagnetyczne, zjawiska towarzyszące rozchodzeniu się fal;

- Podstawy termodynamiki: gaz doskonały, funkcje stanu, zasady termodynamiki.

W ramach przedmiotu przewidziano 45 godzin ćwiczeń rachunkowych, w trakcie których studenci utrwalają oraz wykorzystują wiedzę teoretyczną zdobytą na wykładach poprzez rozwiązywanie problemów praktycznych, zdobywają umiejętności modelowania procesów i zjawisk fizycznych. W trakcie realizacji przedmiotu studenci będą m.in. uczyć się rozwiązywania prostych równań różniczkowych oraz całkowych potrzebnych do opisu przedstawionych na wykładach zagadnień.

Całkowity nakład pracy studenta/studentki – 145 h, w tym:

30 h - wykład, 45 h - ćwiczenia, 5 h – kolokwia, 45 h – przygotowanie do zajęć, 20 h – konsultacje.

- D. Halliday, R. Resnick, J. Walker „Podstawy fizyki”, Wydawnictwo Naukowe PWN.

- R. R. Feynman, R. B. Leighton, M. Sands „Feynmana wykłady z fizyki”, Wydawnictwo Naukowe PWN.

- Materiały wykładowe.

Student/studentka zna i rozumie:

- (K_W03) w zaawansowanym stopniu pojęcia mechaniki klasycznej, podstawy mechaniki płynów, prawa elektrodynamiki klasycznej oraz podstawy optyki w szczególności w odniesieniu do funkcjonowania układów biologicznych,

Student/studentka potrafi:

- (K_U02) wykorzystać i zastosować poznane prawa fizyki w analizie wybranych problemów chemicznych i fizycznych, także w odniesieniu do procesów zachodzących w organizmach żywych,

- (K_U15) planować i wykonywać podstawowe badania, doświadczenia, obserwacje i symulacje komputerowe w dziedzinie chemii, biochemii i biologii molekularnej, oraz krytycznie oceniać własne wyniki i dyskusję błędów pomiarowych,

- (K_U16) zaprojektować, zestawić i posłużyć się wybraną aparaturą pomiarową oraz przeprowadzać pomiary wybranych wielkości fizykochemicznych, wyznaczać ich wartości, oraz ocenić wiarygodność uzyskanych wyników,

- (K_U17) dokonać wstępnej oceny pod kątem opłacalności ekonomicznej proponowanych rozwiązań w trakcie pracowni inżynierskiej.

Aby zaliczyć blok przedmiotowy (wykład + ćwiczenia), trzeba uzyskać minimum 240 / 480 punktów, przyznawanych za:

- rozwiązanie dwóch kolokwiów (2x90 = max 180 pkt),

- zdanie pisemnego egzaminu końcowego (max 300 pkt).

Obecność na ćwiczeniach jest obowiązkowa - nieobecność na więcej niż połowie zajęć uniemożliwia uzyskanie efektów kształcenia. Dopuszczalna jest maksymalnie jedna nieobecność nieusprawiedliwiona.

Nie dotyczy.