MS3 - Metody animacji i edukacji nieformalnej w pracy ze środowiskami wykluczonymi

obowiązkowe

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z metodami animacji i edukacji nieformalnej w pracy ze środowiskami wykluczonymi.

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z metodami animacji i edukacji nieformalnej w pracy ze środowiskami wykluczonymi. Kurs rozpocznie się wprowadzeniem do problematyki wykluczenia społecznego, po czym na kolejnych spotkaniach będą analizowane projekty działań animacyjnych i edukacyjnych dla wybranych grup wykluczonych, takich jak:

- ubodzy i długotrwale bezrobotni

- osoby z niepełnosprawnościami

- starsze osoby samotne

- uchodźcy i imigranci

- osoby uzależnione

- osoby opuszczający więzienia

- bezdomni

- osoby LGBT

Część zajęć odbędzie się z udziałem zaproszonych gości-praktyków z wybranych organizacji, którzy wniosą bezcenny wkład podzielenia się ze studentami osobistymi doświadczeniami i problemami w pracy z wykluczonymi.

Becker-Pestka D., Kubiński G., Łojko M., Różne obszary wykluczenia społecznego w Polsce. Wybrane zagadnienia, Wydawnictwo Exante, Wrocław 2017.

Czapiński J., Panek T. (red.), Diagnoza społeczna. Warunki i jakość życia Polaków, 2015.

Goffman E., Piętno. Rozważania o zranionej tożsamości, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2005.

Kaczanowska J. (red.), Doświadczać uczenia. Materiały pokonferencyjne, Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji, Warszawa 2005.

Sosnowski T., Danilewicz W., Sobecki M. (red.), Pedagog jako animator w przestrzeni życia społecznego, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2016.

Wiedza:

Student

- ma uporządkowaną wiedzę na temat różnych form wykluczenia;

- rozumie kontrowersje związane z definiowaniem wykluczenia;

- rozumie wpływ zmian strukturalnych (transformacji) na wykluczenie społeczne i jego percepcję;

- zna metody animacji i edukacji nieformalnej w pracy ze środowiskami wykluczonych;

- wie, jak dotrzeć do organizacji, instytucji, ośrodków zajmujących się odpowiednimi grupami wykluczonych.

Umiejętności:

- dostrzega przejawy wykluczenia w swoim otoczeniu;

- potrafi odróżnić wykluczenie od pozorowanego wykluczenia (np. bezrobotni vs. nierobotni);

- potrafi scharakteryzować specyfikę działalności poszczególnych organizacji zajmujących się problemami wykluczonych.

Postawy:

- jest wrażliwy na los osób wykluczonych w naszym kraju;

- ma świadomość różnorodności metod animacji i edukacji nieformalnej w pracy ze środowiskami wykluczonymi;

- daje świadectwo tolerancji, otwartości i poszanowania odmienności w relacjach międzyludzkich.