Archeozoologia w praktyce

uzupełniające

w sali

Podczas zajęć studenci podejmują próbę samodzielnego oznaczania i charakterystyki szczątków zwierzęcych pozyskanych na stanowiskach archeologicznych. Każdy z uczestników wykonuje szczegółowy opis diagnozowanych elementów według zunifikowanego protokołu. Zasady opisu zostają przedyskutowane po zapoznaniu się uczestników z wybranymi zagadnieniami metodycznymi i metodologicznymi archeozoologii i ich krytycznej analizie.

Preferowani studenci po Osteologii szczątków zwierzęcych 2800-PA-OSTEO

W trakcie zajęć studenci doskonalą się w identyfikacji gatunkowej i anatomicznej szczątków zwierzęcych oraz prowadzą opis zespołów kostnych wg procedury używanych przez specjalistów z dziedziny archeozoologii. Poza rozpoznaniem gatunkowym i anatomicznym szczątków oraz oceną wieku, płci, i morfologii zwierząt, od których one pochodziły prowadzone są także obserwacje tafonomiczne. Obejmują one opis śladów obróbki rzeźnej, rzemieślniczej, rozpoznanie zmian patologicznych, a także charakterystykę modyfikacji jakie nastąpiły po wyrzuceniu kości, takich jak wietrzenie, deptanie czy wytrawianie. Po wykonaniu analizy uczestnicy zajęć dyskutują nad wyborem metod prezentacji wyników oraz omawiają potencjał merytoryczny uzyskanych danych źródłowych.

Analizie poddawane są materiały stanowiące podstawę tworzonych w Katedrze Bioarcheologii (zakres archeozoologia) prac magisterskich. Charakter i datowanie zespołów kości jest różne w zależności od zainteresowań osób uczestniczących w zajęciach.

Bocheński Z., Lasota-Moskalewska A., Bocheński Z., Tomek T. (2000) Podstawy archeozoologii. Ptaki, Warszawa.

Binford L. R. 1981. Bones. Ancient Man and Modern Myth, New York.

Fernández-Jalvo, Y., Andrews, P. (2016). Atlas of Taphonomic Identifications. 1001+ Images of Fossil and Recent Mammal Bone Modification. Springer.

Gifford-Gonzalez D. (2018) An Introduction to Zooarchaeology, Springer.

Krysiak K., Kobryń H., Kobryńczuk F. (2005) Anatomia zwierząt, t. 1, Aparat ruchowy, Warszawa.

Lasota-Moskalewska A. (2008) Archeozoologia. Ssaki, Warszawa.

Lyman R. L. (1994) Vertebrate Taphonomy, Cambridge.

Lyman R. L. (2008) Quantitative Paleozoology, Cambridge.

Marciniak A. (1996) Archeologia i jej źródła. Materiały faunistyczne w praktyce badawczej archeologii, PWN, Warszawa. Poznań.

Reitz E.J., Wing E.S. (2008) Zooarchaeology, Cambridge.

Klucze do oznaczania kręgowców, cz. V, Ssaki Mammalia, (red.) K. Kowalski, Warszawa- Kraków 1964.

Wiedza

K_W01 – zna w pogłębionym stopniu teorie i metody współczesnej

archeozoologii, w tym posiada pogłębioną wiedzę o historycznym rozwoju i podstawach metodologicznych tej specjalności.

K_W02 – posiada pogłębioną wiedzę dotyczącą wybranych zagadnień badań archeozoologicznych, osadzonych w określonych kontekstach chronologicznych i kulturowych.

K_W05 – zna i rozumie w pogłębionym stopniu wybrane metody nauk przyrodniczych i ścisłych, wykorzystywane w analizie zwierzęcych szczątków kostnych.

Umiejętności

K_U01 – właściwie dobrać i modyfikować metody badań

archeologicznych (w tym narzędzia z innych dziedzin),

formułować oraz testować hipotezy badawcze, a

następnie dokonywać twórczej interpretacji wyników

potrafi wykorzystywać twórczo wiedzę teoretyczną z zakresu

badań archeozoologicznych do innowacyjnej interpretacji

zjawisk kulturowych zjawisk kulturowych na podstawie znalezisk

faunistycznych.

K_U05 – komunikować się z użyciem specjalistycznych pojęć i terminologii stosowanej w archeozoologii.

K_U06 – brać udział w debacie naukowej na tematy związane z archeozoologią – przedstawiać i oceniać różne opinie i stanowiska oraz dyskutować o nich.

K_U11 – potrafi samodzielnie planować i realizować własną ścieżkę rozwoju zawodowego, w tym uczestniczyć w szkoleniach i projektach badawczych, doskonaląc umiejętności.

Kompetencje społeczne

K_K02 – rozumie znaczenie uznawania roli wiedzy i konieczności zasięgania opinii eksperckiej w celu rozwiązywania problemów teoretycznych i praktycznych z zakresu archeozoologii.

Zaliczenie w formie pisemnej. W trakcie zaliczenia studenci dokonują samodzielnego opracowania zespołu szczątków kostnych używając zestandaryzowanego kwestionariusza. Zajęcia obowiązkowe, dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności.