Badania eksperymentalne, doświadczanie i archeologia publiczna

uzupełniające

w sali i w terenie

Zajęcia mające na celu przybliżenie wybranych zagadnień z obszaru archeologii publicznej, badań eksperymentalnych w archeologii oraz popularyzacji i komunikacji nauki (część teoretyczna – semestr zimowy). Obowiązkowy jest udział w wybranych wydarzeniach popularnonaukowych (część praktyczna – semestr letni)

Zajęcia mają na celu zapoznanie studentów z problematyką archeologii publicznej, badań eksperymentalnych oraz doświadczaniem w archeologii i objaśnienie relacji między tymi elementami. Równocześnie, uczestnicy dowiedzą się w jaki sposób przeprowadzać eksperymenty, efektywnie popularyzować wiedzę archeologiczną, jakie są przydatne narzędzia w edukacji, a także jaką ma rolę spełniać archeolog w przestrzeni publicznej. W trakcie zajęć omawiane są przykłady wybranych eksperymentów i wydarzeń popularnonaukowych realizowanych w Polsce i na świecie. W efekcie studenci mają nabyć wiedzę, która umożliwi im samodzielne przygotowanie i realizację projektów w zakresie badań eksperymentalnych i popularyzacji archeologii. Zajęcia zakładają obowiązkowe aktywne uczestnictwo studentów w trzech wybranych wydarzeniach popularnonaukowych realizowanych w semestrze letnim przez Wydział Archeologii UW na terenie Warszawy.

Treści programowe:

1. Czym są badania eksperymentalne, doświadczanie i archeologia publiczna?

2. Co daje nam archeologia eksperymentalna?

3. Czy możemy doświadczać przeszłości?

4. Jaką rolę spełnia archeolog w przestrzeni publicznej?

5. Jak efektywnie edukować i popularyzować wiedzę archeologiczną?

6. Przegląd wybranych eksperymentów przeprowadzonych w Polsce i Europie.

7. Przegląd wybranych wydarzeń o charakterze popularnonaukowym.

8. Z wizytą w Biskupinie - archeologia doświadczalna i popularyzacja na terenie rezerwatu przy Muzeum Archeologicznym w Biskupinie.

9. Przedstawienie propozycji własnych projektów o charakterze popularnonaukowym lub badań eksperymentalnych.

10. Popularyzacja i komunikacja naukowa z użyciem nowoczesnych form przekazu.

11. Jak „sprzedać” wyniki badań archeologicznych, czyli współpraca z mediami.

12. Jak napisać tekst popularnonaukowy?

13. Uczestnictwo w wybranych wydarzeniach popularnonaukowych.

https://www.marszdlanauki.pl/jak-mowic-o-nauce/

Anderson Ch. 2018. TED Talks Oficjalny poradnik TED. Jak przygotować wystąpienie publiczne, Wrocław.

Chowaniec R. 2010. Dziedzictwo archeologiczne w Polsce. Formy edukacji i promocji, Warszawa.

Coles J. 1977. Archeologia eksperymentalna, Warszawa.

Comis L. 2010. Experimental Archeology: methodology and new perspectives in Archeological Open Air Museums, EuroREA 7, s. 9-12.

Cunningham, J. Heeb, R. Paardekooper (red.) 2008. Experiencing Archaeology by Experiment, Exeter.

Ferguson J.R. (red.) 2010. Designing Experimental Research in Archaeology. Examining Technology Through Production and Use, Colorado.

Gallo C. 2017. Sekrety storytellerów, Warszawa.

Gürsu, I. (red.) 2019. Public archaeology: theoretical approaches and current practices, London.

Harding A. F. (red.) 1999. Experiment and Design. Archaeological Studies in Honour of John Coles, Oxford and Oakville.

Hurcombe L. 2004. Experimental Archaelogy. W: C. Renfrew, P. Bahn (red.), Archaeology: The Key Concepts, London, s. 83–87.

Mathieu J. R. (red.) 2002. Experimental archaeology, replicating past objects, behaviors and processes, BAR International Series 1035, Oxford.

Moshenska G. (red.) 2017. Key concepts in public archaeology, London.

Outram A. K. 2008. Introduction to experimental Archaeology, World Archaeology 40 (1), s. 1–6.

Pawleta M. 2016 Przeszłość we współczesności. Studium metodologiczne archeologicznie kreowanej przeszłości w przestrzeni społecznej, Poznań.

Petersson B., Narmo L.E. (red.) 2011. Experimental Archaeology. Between Enlightenment and Experience, Värnamo.

Shimada I. 2005. Experimental Archaeology, W: H.D.G. Maschner, C. Chippindale (red.), Handbook of Archaeological Methods, vol. I, Lanham, New York, Toronto, Oxford, s. 603–642.

Stone P., Planel P.G. (red.) 1999. The Constructed Past. Experimental archeology, education and the public, London–New York.

Tabaczyński S., Marciniak A., Cyngot D., Zalewska A. (red.) 2012. Przeszłość społeczna. Próba konceptualizacji, Poznań.

Williams, H., Pudney, C., Ezzeldin, A. (red.) 2019. Public archaeology: arts of engagement, Oxford.

Public Archeology (czasopismo)

Wiedza: absolwent zna i rozumie

K_W02 podstawowe pojęcia i terminologię stosowane w archeologicznych badaniach eksperymentalnych i archeologii publicznej

K_W08 podstawy głównych kierunków rozwoju i najważniejszych nowych osiągnięć w zakresie archeologicznych badań eksperymentalnych i archeologii publicznej

K_W09 podstawowe metody analizy i interpretacji różnych wytworów kultury, właściwe dla wybranych tradycji, teorii i szkół badawczych w zakresie archeologicznych badań eksperymentalnych i archeologii publicznej

K_W11 podstawowe metody analizy i interpretacji informacji zawartych w publikacjach naukowych dotyczących badań eksperymentalnych i

archeologii publicznej

K_W17 podstawy współczesnego muzealnictwa oraz propagowania dziedzictwa kulturowego

K_W19_ podstawowe zasady etyki zawodowej archeologa

Umiejętności: absolwent potrafi

K_U01 wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje o źródłach archeologicznych w zakresie przeprowadzonych na nich badań eksperymentalnych i ich popularyzacji oraz ich kontekście z wykorzystaniem literatury i mediów elektronicznych

K_U04 samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności badawcze w zakresie archeologii eksperymentalnej i archeologii publicznej, kierując się wskazówkami opiekuna naukowego

K_U24 współdziałać z innymi osobami w ramach zespołów interdyscyplinarnych

Kompetencje społeczne: absolwent jest gotów do

K_K01 wykorzystania posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności z zakresu archeologicznych badań eksperymentalnych oraz archeologii publicznej oraz jest świadomy konieczności konfrontowania ich z opiniami ekspertów

K_K03 doceniania niepowtarzalnych wartości źródeł archeologicznych i ich roli w odtwarzaniu przeszłości człowieka

K_K05 wykorzystania posiadanej przez siebie wiedzy na temat kompleksowej natury kultury i jej złożoności, ze świadomością potrzeby analizy rozmaitych kategorii źródeł dla odtworzenia przeszłości człowieka

K_K06 podkreślania znaczenia dziedzictwa kulturowego ludzkości dla rozumienia procesu przemian gospodarczych, społecznych i kulturowych od czasów najdawniejszych do współczesności

K_K07 uznania własnej odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego

K_K08 wypełniania obowiązków związanych z upowszechnianiem wiedzy o dziedzictwie archeologicznym w społeczeństwie

K_K09 inicjowania współpracy ze społeczeństwem w zakresie prowadzonych prac archeologicznych

K_K10 uznania społecznej roli archeologii

Uwzględniane jest aktywne uczestnictwo w zajęciach teoretycznych i wybranych wydarzeniach popularyzacyjnych.

Obecność na zajęciach teoretycznych i w trzech wybranych wydarzeniach popularnonaukowych oraz oddanie dwóch prac pisemnych jest warunkiem dopuszczenia do zaliczenia. Dozwolone są trzy nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze zimowym (część teoretyczna). Obecność na wydarzeniach popularyzacyjnych jest obowiązkowa. Osoby, które nie wykażą się wystarczającą frekwencją nie będą klasyfikowane.

Ocena końcowa wystawiana jest na podstawie średniej ocen z prac pisemnych (50%) oraz oceny wykonywanych czynności podczas trzech wybranych wydarzeń popularnonaukowych (50%).