Architektura murowana średniowiecznej Rusi

uzupełniające

w sali

Architektura jako sztuka zaczęła się rozwijać na ziemiach Słowian

wschodnich dopiero po przyjęciu chrześcijaństwa pod koniec X

wieku. Ważną rolę w jej ewolucji odegrało zapożyczenie

technologii budowlanych z Bizancjum i Europy Zachodniej. Na tej

podstawie już pod koniec XI wieku powstała oryginalna szkoła

architektoniczna, która przetrwała do XIII wieku. Kurs obejmuje

zapoznanie się z technologiami budowlanymi, specyfiką

regionalną i najważniejszymi zabytkami architektury Rusi.

Wykład będzie realizowany zgodnie z blokami tematycznymi:

1. Źródła i historia badań zabytków architektury Rusi

2. Materiały budowlane

3. Konstrukcje budowlane

4. Dekoracja elewacji

5. Architektura wnętrz

6. Dekoracja wnętrz

7. Proces budowy

8. Etap początkowy budownictwa monumentalnego na Rusi

9. Architektura Kijowa drugiej połowy XI wieku

10. Powstanie regionalnych szkół architektonicznych

11. Architektura Czernihowa drugiej połowy XI - początku XII

wieku

12. Architektura XII - początku XIII wieku

13. XIII wiek: upadek i początek nowej ery

Literatura będzie każdorazowo dobierana w zależności od

tematów. Poniżej znajduje się lista prac o charakterze

wprowadzającym:

Krautheimer R. Early Christian and Byzantine Architecture.

Baltimore-Maryland, 1965.

Ousterhout R. Master Builders of Byzantium. Philadelphia, 2008

Ousterhout R. Eastern Medieval Architecture: The Building

Traditions of Byzantium and Neighboring Lands. Oxford, 2019.

Rappoport Paweł, Building the Churches of Kievan Russia.

Aldershot, 1995.

Witruwiusz. O architekturze ksiąg dziesięć. Warszawa 1999.

K_W01: ma pogłębioną wiedzę o miejscu i znaczeniu archeologii

w systemie nauk oraz jej specyfice przedmiotowej i

metodologicznej

K_W02: zna szczegółowe pojęcia i terminologię stosowaną w

archeologii

K_W04: ma uporządkowaną i podbudowaną teoretycznie wiedzę

obejmującą kluczowe zagadnienia archeologii, obejmującą

terminologię, teorie i metodologię

K_W12: zna i rozumie zaawansowane metody analizy oraz

interpretacji problemów badawczych z zakresu archeologii,

właściwe dla wybranych tradycji, teorii i szkół badawczych

K_W13: zna i rozumie zaawansowane metody analizy i

interpretacji informacji zawartych w publikacjach naukowych

K_U02: potrafi samodzielnie rozpoznawać, analizować,

2

wykorzystywać, klasyfikować i interpretować źródła

archeologiczne dobierając właściwe metody analityczne,

dokonując krytycznej analizy i twórczej interpretacji

K_U06: potrafi samodzielnie analizować i interpretować różne

rodzaje artefaktów i ekofaktów, łącznie z uwzględnieniem ich

kontekstu, z zastosowaniem najnowszych osiągnięć badawczych

w celu określenia ich znaczenia i oddziaływania w procesie

społeczno-kulturowym

K_U12: potrafi prezentować wyniki badań w formie wystąpień

ustnych, posługując się specjalistycznym językiem naukowym i

właściwą dla archeologii terminologią

K_K05: jest gotów do wykorzystania posiadanej przez siebie

wiedzy na temat kompleksowej natury kultury i ma świadomość

potrzeby analizy rozmaitych kategorii źródeł dla odtworzenia

przeszłości człowieka

Oceny są wystawiane na podstawie obecności na zajęciach

(dopuszczalne są maksymalnie 2 nieobecności w semestrze,

których nie trzeba odrabiać), oceny za prezentację i

końcowy egzamin ustny.